Daar deed ik het weer... Sommige dingen raak je nooit kwijt, al lijkt het soms wel zo - 6e zintuigstuff (3 min read)

Een tijdje terug zat ik met enkele vrouwen in een cursus.
Tegen het einde was er een lady aan het snotteren. Beetje emo. Ook in de loop van de namiddag had ze al laten weten dat er wat dwars zat.
Telkens ze zoiets uitte, kreeg ik zin - eerder een lichte push in m'n wezen - om een 'healing' te geven (what's in a name) of iets met haar energetische huishouding te doen.
Tegen het einde van de dag had ze dat terug voor. Ze voelde zich best ok, ook geëmotioneerd en leek niet bij een dieperliggend gevoel of emotie te kunnen komen. Ik vroeg haar dus of ik wat mocht doen. Uit ervaring weet ik dat wat ik doe ofwel dingen losmaakt, ofwel ontspant en van daaruit verbetering brengt, ofwel volledig laat verdwijnen.

Vermits het een een hele tijd geleden is dat ik nog zoiets bewust deed, ging ik te werk vanuit aanvoelen en wat ik 'zag' rondom haar. Het zesde zintuig gelijk ze zeggen. Nog net even anders dan intuïtie.
Sommige dingen zijn er gewoon, heb ik van mezelf en heb ik nooit cursus of studies voor gevolgd. Bijleren kan altijd, dus dat doe ik ook wel als ik daar zin in heb of het zinvol vind - en graag bovendien.
Ik deed dus mijn ding (voor zover ik het nog wist - hoe meer je iets traint, hoe beter de knowhow. Dat verdwijnt weer even naar de achtergrond als je dat voor langere tijd niet doet, net als met niet volledig ingebakken geleerde talen.) en dat werd zeer geapprecieerd. Enkele thema's werden aangeraakt, emoties en spanning werden gelost. Alle beetjes zijn goed. ;-)
En ja, natuurlijk vond ik dat fijn om nog eens te benutten. Dankjewel aan deze vrouw.

Soms heb ik het idee, of had ik het idee, dat ik enkele van mijn 'bijzondere gaven' kwijt was. Je kan zo van die skills hebben die je van je leven niet meer kwijt wil. Net als bijvoorbeeld exact weten wat er moet gezegd worden of welke actie moet ondernomen worden om een zootje ongeregeld op een luchtige manier weer tot een draaiend geheel te brengen. Of net dát stukje kunnen aanraken in een kind of een volwassene - of een systeem / organisatie / groep - wat nodig is om tot bloei of verdere ontwikkeling te komen.
Dat laatste is een zaligheid en voor mij persoonlijk misschien wel het allerfijnst om te ervaren.

Wat je talenten kan vertroebelen?
De keuzes die je maakt. Er geen of minder aandacht aan besteden doordat je andere dingen gaat doen. Situaties die veranderen of om andere aandacht vragen. En niet het minst van al, je emoties en je gedachten. Die kunnen een stevig stukje roet in het eten zwieren. En dat laat je beter aan de binnenkant van de schorsteen hangen, anders heeft zwarte Piet geen job meer.
(Moeilijke of verstoorde thuissituaties maken zeker ook bij kinderen en adolescenten dat het leren en ontwikkelen vaak minder vlot verloopt. Daar hoeft geen kanttekeningetje bij. Wie in gedachten verzonken is, boos is, in z'n hoofd zit... kan niet tot optimaal leren komen.)

Meester worden over en het kunnen controleren van je emoties, gedachten en gevoelens vraagt enige training. Kan je volledig meester over worden, zodat je zelf kan kiezen wat je denkt en voelt en richting geeft, vanuit volledig gecenterd zijn. Kan ook weer de dieperik ingaan. 't Zijn kapoenen, die emoties, life is way better when you take the lead. ;-)

De energetica, ja, 't is een heerlijkheidje als je ermee om weet te gaan. :-)

Intuïtie – Kan je middels intuïtie of andere vorm van voelen/weten, weten welke kleur een papier of voorwerp heeft?

Dat ik gevoelig ben, daar kan ik gewoon niet naast, dat is van kindsbeen af. Of het er iets mee te maken heeft dat ik in het dierenriemteken kreeft geboren ben, laat ik in het midden. Er is altijd wel iets van aan, maar daar hebben we het nu niet over.

Gaandeweg ontwikkelden zich nog andere gevoeligheden, zoals bijvoorbeeld weten bij wie of waar je moet zijn of net niet moet zijn, energie kunnen lezen bij mensen, stervensbegeleiding bij dieren bij het overgaan van de ziel, dingen weten van mensen die je niet kent, kennis en handelingen uit lang vervlogen tijden – die leerde ik nooit, maar zijn wel aanwezig, weten wat de inhoud van een boek is zonder het te lezen, weten dat er iets gaat gebeuren (maar nog niet exact wat) waarbij jouw actie vereist is, aurakleuren weten, op voorhand weten hoe verhaaltjes of moppen die je niet kent gaan aflopen, weten of iemand de waarheid spreekt of niet, helen met je handen, geheel naturel alsof het er altijd al is geweest, leerstof gigasnel in je opnemen of al geabsorbeerd hebben nog voor de hele uitleg gedaan is, de essentie bij mensen kunnen aanraken, inzicht, overzicht en doorzicht hebben in situaties en mensen en weten hoe te handelen in het moment, mogelijkheden zien zoals het in een verdere toekomst zou kunnen zijn, vanop afstand zien wat er nodig is, kunnen spelen met energie waardoor situaties (kunnen) veranderen, bewust dromen – de zogenaamde lucide dromen, automatisch schrift, (en wat op dit moment minder relevant is en ook veel minder aanwezig – tot niet – is het contact met engelen, communiceren met dieren en bomen, contact met de grote leegte/het al en al die dinges, channeling, meditaties ‘bedenken’,…)…

Je intuïtie kan ontzettend sterk zijn én juist, ze kan ook verzwakken – of zo kan het lijken alleszins – minder duidelijk aanwezig zijn of zelfs inactief lijken en soms ook afhankelijk zijn van de situatie waarin je jezelf hebt gebracht. (Ga ik even niet verder op in.)

Het goede nieuws is, dat je je intuïtie (opnieuw) kan trainen, op verschillende manieren. In het heel kort: Je creativiteit inzetten is een goeie, dingen anders doen dan je gewend bent, raden wie er aan de voordeur belt, wie je op je gsm belt, wat er in een cadeautje zit,…kleine dingetjes.

Nu wilde ik eens iets testen waarvan ik weet dat het kan en het elders op de wereld ook van jongs af aan geoefend wordt. Voor mezelf getest: Kan je het voelen welke kleur een papier heeft? Ik wist als kind in het donker en op de tast welk kledingstukken ik vast had als ik in m’n kleerkast dook. Maar dat had helemaal niets met intuïtie te maken. Da’s geheugentraining met de textuur van de kledingstukken. Papier is zo net even wat anders.

Mijn intuïtie staat al een tijdje op low active… dus of er überhaupt ook maar iéts uit de bus zou komen met die papieren was nog maar de vraag. Ik neem dus een kleurenpaletje aan gekleurd papier, zet me ermee op de zetel en sluit mijn ogen. Eén voor één neem ik de papieren vast, zeg een kleur en open dan mijn ogen om te kijken of er een match is.

Prrrrrr… Haha, lol, wat dacht je dan, natuurlijk niet! Wat wél bijzonder was: ik deed het drie keer na elkaar met dat stapeltje en élke keer weet ik het als ik het groene papier vast heb. Ik weet het onmiddellijk. Misschien voelt die anders…? Nee, daar ligt het niet aan. De tweede keer had ik de groene en de witte correct. That’s it, verder niets. Behalve dat, wat op zich toch ook al wel iets is, geen bijzonderheden. Groen, de kleur van het hartchakra, de hoop, genezing, vruchtbaarheid, de natuur,… of gewoon van een groen blad papier. Lukt het bij jou? Straks eens met de kinderen proberen. Benieuwd. ^^